World Reef Awareness Day is Coming!

 June 1st World Reef Awareness Day is approaching!

And unfortunately, reefs around the world face numerous natural and anthropogenic (human-caused) threats. 

Summer has arrived, and soon most people will flock to the beaches and swim in the sea using various sunscreens. What does sunscreen have to do with reefs? Ok. Take a look at this.

Some sunscreens left on your skin mix with the water and can reach the reefs. That's why research has recommended that you use SPF 50+ sunscreens. Many beach and sea activities that seem harmless to you can harm both the water and the sea creatures. Please research this topic to become a conscious swimmer, sea lover, and individual. We humans are not the only ones living on this planet, and there is no world created just for humans. Let's also be sensitive and kind to beings that live outside of us.

Narsist Özçekim Çubuğu

 

Günümüzde internet teknolojisinin ilerlemesiyle hayatımıza yenilikler girmiş ve aynı anda birçok insanla iletişim kurma imkânı ortaya çıkmıştır. Yeni sosyal medyanın hayatımıza entegre olması kendimizi ifade etme anlamında yeni fırsatlar sunmuş ancak sosyal medya aynı zamanda narsistik özelliklerimizi sunmamızı artıran bir etken olarak da öne çıkmıştır.

Medyanın tüm istek ve arzularımızı uç noktalara taşıyarak hedonist bir toplum olmamızı kolaylaştırdığını söyleyebiliriz. Dünya çapında yapılan araştırmalar sonucunda sosyal medya kullanıcılarının narsistik kişilik bozukluğuna en yatkın olanlar olduğu belirlenmiştir. Yine bu araştırmalarda selfie çekme sıklığı ile narsistik kişilik arasında önemli bir ilişki gözlemlenmiştir. Selfie çekerek sürekli olarak insanlara kendini göstermek, yüzünü filtreleyip sadece güzelliği ön plana çıkarmak, bunu gün geçtikçe abartıp beğeni almak, farklı sergileme yollarına gitmek vb.

Narsisizm, kişinin kendine ve fiziksel görünümüne veya kamusal imajına saplantılı bir şekilde odaklanması olarak tanımlanmaktadır. Birçok genç yetişkin narsisistik olarak tanımlanabilir. Bunun nedeni, kimliklerini oluşturdukları ve başkalarıyla ilişkilerinde kim olduklarını anlamaya çalıştıkları bir yaşam aşamasında olmalarıdır. Ancak narsisizm artık sosyal medya aracılığıyla gençler arasında çok yaygın. Dahası, kimse bunun hakkında sağlıklı bir şekilde düşünemiyor.

Narsisistik bireyler genellikle şişirilmiş, abartılı, görünüşte olumlu ama gerçek olmayan bir benliğe sahiptir. Bu bireyler, olumlu benlik imajlarını diğer tarafa sunmak için kendini övme, diğer tarafı umursamama ve kişilerarası ilişkilerinde değer göstermeme gibi davranışsal ve düşünce stratejilerini benimsemişlerdir. Bu nedenle narsisistik bireyler teşhirci, dikkat çekici ve fiziksel görünümleri konusunda endişelidir.

Sosyal medyada beğeni almak, ödül döngümüzü tetikleyerek fizyolojik bir yükseliş yaratır. Bu iyi his, beynin ödül merkezindeki bir dopamin akışından kaynaklanır. Dopamin aldıktan sonra hazzı tam olarak deneyimlemeden bir sonraki şeye geçme dürtüsü tam olarak bir bağımlılıktır. Buna sosyal medya narsisizmi denir. Teşhirciliği hayat felsefesi haline getirmiş ama başka hiçbir konuya karşı duyarlılığı olmayan bireyler yetişiyor. Sadece takipçi ve beğeni sayısını artırmakla ilgilenen hedonist bireyler...

Sonuç olarak, narsisizmin sosyal medya kullanımında çok önemli bir rol oynadığı kaçınılmaz bir gerçektir. Açıkçası, sosyal medya hayali bir gerçeklik yaratırken, dinamik olarak narsisizmden enerji alıyor. Narsisistik özellikleri artan bireyler daha sık özçekim yaparak kendilerini daha fazla beğenip çekici olarak değerlendiriyor, sosyal medyada daha fazla vakit geçirmeye başlıyor. Zamanla kullanım süresi arttıkça farklı kişilik bozukluklarına da kapı aralıyor.

İnsanların narsisizm seviyesi arttıkça sosyal medya kullanımları da artar. Kendilerini herkesten daha çok beğenmek, öne çıkmak, sevilmek, arzulanmak ve ilgi görmek isteyen bireylerin cesaretleri artar ve sosyal medyaya bağımlılıkları yüksek bir seviyeye ulaşır. Ve sosyal medya kullanım yaşının her geçen gün düştüğü toplumlarda, ne yazık ki narsisizm en tehlikeli boyutlara ulaşabilir.

Success or Peace?

 Some people put success at the very center of their lives until their last breath. Success and boasting about it are like their sacred temples. They worship success, they pray with pride. They are ambitious and can disregard many things on the way to success. If they fail and cannot find something to boast about in front of people, even their family, this will be a great destruction for them. To them, boasting about themselves is like the lifeblood.

I know a woman and a man. They loved their children very much. They lived in a house where the most delicious food in the world was cooked and the most real love was experienced, and most importantly, in a house where there was no competition, only peace. They had no ambition and no time for competition. They were at peace because they had nothing to prove to anyone. They were both the most devoted parents I have ever seen.

A man I knew once said about this woman, with a bit of a reproach and a bit of a grimace, "What kind of a woman is this that she is sick but doesn't tell her child, and doesn't let her know for so long? It's unbelievable!" Because that man would never know what love and sacrifice meant. He would never make a real sacrifice for his children, he would only live for himself.

Children of narcissistic parents have always been on edge throughout their lives and have always felt like they were drowning. If a father does not want his son to be richer, more successful and have a better life than him, then there is a problem here. I must be the only one whose success is talked about in the family! If this is not narcissism, what is it? Of course, this is another dimension of the issue.

Success may come once in your life or eleven times. You accept it and move on with your life. This is how normal people do it. They do not focus on success by being very ambitious and disregarding their families. They do not feed on the chaos that ambition brings. Peace is more important than success. In recent years, I think the whole world has understood this better.

Get rid of narcissistic, toxic family members and mentally ill people around you. You may not be able to do this all at once but start taking steps for your peace of mind. Don't let anyone use you just to brag. Don't let anyone see you as worth less than their success. Moreover, if your family is the one doing this, get out of their lives. Otherwise, you will remain in a corner like a worthless object in their eyes until they take their last breath. And no matter what you do, they will never understand your sincerity.

We need to accept that we come across such people every now and then as life goes on. Come across them, but do not continue on your path with them. Do not open your heart to them, and do not waste your breath because they will never understand. Because they are narcissistic and restless.

We are going through a period where time flies quickly. Use this time wisely. Turn towards the good and the right and encourage them. Do not force those around you to do anything, everyone has their own mind. Everyone knows right and wrong very well.

Improve yourself, but do not fall into the trap of ambition. Read a lot. Question a lot. Whatever you do, your real goal should be to find peace in the end. Because peace is more precious than success.

Eurovizyon UK

Küçük Bir Ege Gezisi

 Geçtiğimiz günlerde birkaç günlüğüne mini bir Ege gezisine çıkmaya karar verdik. Geçen sene Kuşadası merkezli başlayan kapsamlı bir Ege turu yapmış olsak da özellikle kuzey taraflarını daha sonraya bırakmıştık. Bu sefer Ayvalık’tan başlayarak, Göcek, Edremit, Akçay, Güre, Zeytinli, Altınoluk, Narlı, Adatepe, Zeus Altarı, Assos, Behramkale, Kadırga Koyu’na kadar ilerledik. Son noktada Assos’a geldiğimizde Athena Tapınağı ve çevresini gezip sahil yolundan Altınoluk’a geri döndük. Önceki Ege makalemde çok da pozitif satırlar aktaramamıştım sizlere. Kıyılardaki çöp ve çevre kirliliği, trafikte hala süregelen sıkıntılar, insanların yerli turistlere bakış açısı vb. derken fazlasıyla sitemli olmuştu.

Peki Neptün, yediğin içtiğin sana kalsın Kuzey Ege’de neler gördün, diğer yerlerden farklı mıydı diye sorarsanız aşağıdaki Athena Tapınağı fotoğrafımdan sonra anlatmaya başlıyorum.

Gezinin son durağı olan Assos’tan başlamak istedim, zira bu gezide beni etkileyen yerlerin başında geliyor. Behramkale’nin sahil yolunda baharın daha çok yaz gibi hissettirdiği bir günde solumuzda denizin yüzümüze üflediği iyot ile sağımızda Kaz Dağları’nın tertemiz oksijeni eşliğinde yaklaşık kırk beş dakika yol aldık. Doğanın huzur veren kokusunu en çok bu yolda hissettim. Henüz sezon başlamadığı için şimdilerde açık olduğu halde kapalı gibi görünen birçok kamp alanının, otellerin ve sahil kafelerinin yanından geçtik. Yolun enerjisi adeta seksenlerin sonu doksanların başının dinginliğini, o zamanların samimi içten havasını, insan olmanın yapmacıksız, dürüst, zorlamasız ve sıcacık hissettirdiği bir ruha bürünmüştü. Yaşadığımız çağda bunca asudenin bir arada olduğu bir ortamı yakalayabilmek pek de mümkün olamadığı için her şeyi unutup dakikalarca bilincimize nüfus eden mucizenin tadını almaya odaklandık.

Athena Tapınağı için Behramkale Köyü’nün içinde bir yere arabayı park ettik. Tapınağa gitmek için önümüzde epeyce dik bir yokuş duruyordu. Bu yokuşta sağlı sollu köylülerin açtığı tezgahlarda hediyelikler satılıyordu. Gelmişken buzdolabı magneti almamak olmaz dedik ve bir tezgaha yaklaştık. Tezgahın sahibi amcanın yaklaşımı öyle gerçek öyle içtendi ki bu tavrı çok uzun zamandır farklı bölgelerde olmama rağmen hiç göremediğimi fark ettim. Sen yerli turiste tabancı turist gözüyle bakar ki bu bakış açısı yerliye de yabancıya da habis bir yaklaşımdır, nasılsa bir daha gelmez ne kadar kazıklarsam o kadar kârdır mantığıyla yaklaşırsan senin tatlı dilin ne kadar şakısa da beden dilin kendini ele verir. O yüzden diyorum orada gördüğüm şey gerçekti. O eskiden bahsedilen Anadolu’nun saf kalbinin yansımasını gördüm o tezgahta ben. Bu beni içten içe umutlandırsa da yeni bir hayal kırıklığına düşmemek için kendimi kaptırmadan devam ettim.

Müze kartımızı gösterdik ve Tapınağa giden irili ufaklı taşların kızıl toprağa zemin olduğu yarı bayır yolda yürümeye başladık. Biraz sonra Athena tüm güzelliğiyle karşımızdaydı. M.Ö. 6. Yüzyılda inşa edilen Tapınak Adramytteion Körfezi'ne bakan bir tepede ve deniz seviyesinden 235 metre yükseklikte bulunuyor. Görünen manzara gerçekten büyüleyiciydi. Başlangıçta 34 sütuna sahip olan ve Tanrıça Athena'ya adanan tapınak, şehrin manevi yaşamının merkezinde yer almış ve bilgelikle korumayı sembolize etmiş. Harika bir manzara eşliğinde tarihi koklarken bir yandan da tapınağın parça parça dünyanın farklı yerlerinde sergileniyor olmasına içerledim.

Geçen sene beni en çok etkileyen yerin Aydın, Güllübahçe’deki Priene Antik Kenti olduğundan önceki yazılarımda bahsetmiştim. Athena Tapınağı’na çıkınca aynı tadı alabilecek miyim diye bir süre iç sesimi dinlemek için soluklandım. Havadaki rüzgar, karşımda duran sütunların arasında dolaşıyor adeta onlarla oyun oynuyordu. Yerdeki kızıl toprak arada bir rüzgara kafa tutarcasına hareketleniyor sonra vazgeçerek kendi dinginliğinde demlenmeye devam ediyordu. Gördüm, soludum, dokundum, hissettim, düşündüm…geçen birkaç dakika çok iyi geldi. Athena’nın kendine has çok özel, müstakil ve giz dolu bir tarafı var. Sanki mizacında sadece ona ait yoğun bir mahrem varmış gibi. Yolunuz düşerse benim gibi bir süre kendinizle baş başa kalıp hissetmeye çalışın oradaki atmosferi. Ne demek istediğimi belki o zaman tam anlamıyla anlayacaksınız. 

Velhasıl Priene’deki o hala adını koyamadığım şeyi Athena’da sezemedim. Nedendir bilmiyorum her gittiğim antik kenti onunla kıyaslar halde buluyorum kendimi. Uzatmayayım, vardır bir hayır elbet.

Gelelim Ayvalık, Altınoluk, Akçay ve diğer duraklara…Samimiyetle aktarıyorum ki geçen seneki hayal kırıklıklarımı oralarda yaşamadım. Çevre kirliliği, trafik magandalığı, kıyılardaki bakımsızlık gibi ilk sıralara koyduğum maddeler konusunda çok daha özenli bulduğumu söyleyebilirim. Sadece kirlilik değil yörenin insanları, esnafıyla da iletişimdeydim. Kaz Dağları’ndaki meşhur Şahindere Kanyonu’na çok yakın bir yerde de ikamet etme fırsatımız oldu. Altınoluk ve Akçay esnafıyla hemen her gün alışveriş de yaptık. Yerli turist kazıklama mantığını buralarda görmedim.

Ayvalık ve Cunda Adası’na da hızlıca bir göz atarsak, farklı bir şey yazmayacağım. Şeytan Sofrası ve Cennet Tepesi müthiş manzaraları ile yine ayrı bir keyif verdi. Cunda için çok da abartıya kaçmayacağım, neyse o. Benzer başka yerleri de ziyaret etmişliğim var o yüzden ekstra övgüye gerek yok diye düşündüm. Sakin, huzurlu havasıyla elbette yaşanacak yerlerden biri diyebilirim.

Son olarak bu gezinin hem oksijen hem de huzur kaynağı olarak bana çok iyi geldiğinin altını çizmek istiyorum. Üniversite vizelerimden sonra adeta iyi bir kaçamak oldu. Hoş, şu günlerde finallere hazırlanırken buraları anmak da oldukça yardımcı oldu bana. 😊

Yolunuz bu taraflara düşerse Behramkale’nin Assos’a giden sahil yolunu tercih etmenizi tavsiye ederim. Belki siz de olmak istediğiniz zamanının içinde buluverirsiniz kendinizi.

Gazetede okumak için:  Eurovizyon UK