Who or What Are You?

I had just stopped by the kitchen to get a hot cup of coffee. While pouring my coffee, I enjoyed the warm September breeze blowing on my face through the open window. After pouring the coffee, I cut a slice of the peach pie I had baked yesterday. The huge olive area I could see through the pumpkin leaves tangled in the bars of my kitchen window still seemed as noble and serene as ever.

Came to my desk and sat in my comfortable chair. While my laptop was opening, I also turned on a solo piano that I have been listening to tirelessly lately and put on my headphones. While the music was penetrating my soul in waves, I was opening a new Word document at that moment. One of my two cats, Snow, got up from where he was lying down, came to me, and climbed onto the desk. He seems to have abandoned himself to a peaceful and sleepy comfort. Ash is in his usual place, on his pillow in front of the window, sleeping soundly, and snoring occasionally.

I can calm my soul with this peace that I can experience every morning. I can forget about the rest of the world and just sit in my own circle of peace, eating my peach pie and taking another sip of my hot Irish coffee.

And I may hate myself for all of it!

Should I take another sip of my coffee when there are storms brewing inside me when every musical note is scorching my heart? How can I take a deep breath with peace and say, "Today is going to be a wonderful day?" How can I lean back in my chair and pretend like it's an ordinary day while my fingers are roaming around the hot coffee cup?

Is there anything that can stop the boundless evil within mankind?

Is there anything that can stop the cruelty and betrayals of this dark age?

Human history is full of incredible ups and downs. Can you imagine an era in which evil would say, "Enough, I'm giving up, this is it!?" Of course not. This would be a complete utopia in the dynamics of life. Evil will never stop until the last second. Sometimes it will be violent, sometimes it will be strategic, but it will not stop!

Ask yourself how you feel when children and innocents are hurt.

Ask yourself how you can stand it when animals and forests are being massacred!

Are you ashamed of being human?

Do you ever shed tears when you see cruel photos and read cruel news in newspapers, on TV channels, and on social media every day?

Are you ashamed of being human?

Ask yourself these questions while sipping your drink on your comfortable couch.

Who or what are you?

At least…

If you have lost your hope, remember that there is hope to find it again!

 

 

 

                                           Are You In or Out?

 

The same song has been playing in my headphones for the last hour: In and Out Love by Evgeny Khmara (Piano solo). I feel like the aura that I've found so far inside this hall that has more than four walls suddenly changes color and shape.

When you are filled with love and peace, sometimes the wind of that excitement brings you all the human misfortunes and confronts them you. This must be proof of how a few notes I found in the calm atmosphere of the piece took my contemplation to the peak. With the tone of the song, the energy balls in the air start to change color one by one, and as they are blown back and forth in the room, they start to bring the dust scatter to me for me to breathe. As I breathe, Khmara presses the keys, each note seems to create its own universe. I blend the universe of each note with my breath. It doesn't seem to end; it has taken me right to the center.

I remember dinners accompanied by warm winds in my childhood. When my mind hadn't yet been hacked...when the world was chocolate, swimming, and magic…when I could see the sun in every season and find magical universes in the shape of every falling snowflake…when I could savor every meal I ate and every bite I swallowed…

When even the sounds of birds landing on tree branches were more natural... When they had not surrounded me with poisonous bars when they had not washed my brain with their fake history, when they had not planted distorted, crippled seeds in my mind...

I remember because I am inside.

While innocents are being slaughtered, wronged, silenced, ignored in Gaza, Ukraine, Africa, and many other places in the world… I can’t stand to see people whose lives are being destroyed. I don’t want to stand by and watch animals that can’t even tell us their troubles being slaughtered. I can’t stand to hear trees being burned to death as flames surround them, their screams crushing even the crust of the earth.

I don't want to go back to where we are addicted to dopamine, where we waste serotonin, where we crumple up the morals that will bring us back to our roots and throw them away. Every time Khmara comes to an end, I start over and over again without letting it finish.

Because I want to stay inside.

All my life, I have been surrounded by schizophrenia patients, restless people suffering from Othello syndrome, people who have become slaves to inferiority complexes, people with high egos, people with borderline personality disorder who are also on the verge of acute bipolar disorder, people who have mental breakdowns as if they were caught in a heavy rain and who have not been able to complete their personalities and who make both themselves and their surroundings uneasy… All of these are outside. They are in the house next door, upstairs, downstairs, across the street, on the back shelf in the supermarket, on the phone, on barbecue nights with family or friends...

Because if there is human being, there is a disease there. Even if you are drowning in peace down to your cells, they can come and find you. There are many of them. And they are increasing. You are the minority. They are the majority.

Stay inside. Stay there as long as Khmara's magic fingers continue to press. You're inside, just feel.

Here we go again. Close your eyes.

You are a Siren. You have been trying to hold on since they took your crystal clear waters from you. They poured the dirties from their hearts into your water. They took your family, your friends, your future children from you. Your food sources are running out. Your oxygen is running low. You could slip out of your shell and join them, but you don't. Because you are inside. Listen, the musical notes I send you are starting to mix with the waves. They will soon reach the uncharted depths of the ocean. Hold on a little longer. They want to make you leave your home. Hold on a little longer. Go on, dive into the depths, keep your eyes closed. Feel how the notes rush to you. In the silent depths of the ocean, they resound for you.

Do not worry, no one else can hear the song because only you are inside.

They are outside.

***

I would like to thank Evgeny Khmara, the owner of the performance who inspired me to write this article. Your magical notes continue to echo in the hearts of kind-hearted people and the heart of the ocean.

Because they are inside.

 https://www.eurovizyon.co.uk/are-you-in-or-out

 

 

                            Balıkların Çığlığını Duyan Yok Mu?

 

 

Dün İzmir’in Bayraklı ilçesindeki Turan sahilinde çok sayıda ölü balığın kıyıya vurması pek çoğumuz için yine sıradan bir habermiş gibi algılanıp bir kenara itildi ve sıradaki habere geçildi. Halkın büyük bir kesiminin derdi değil çünkü bu haberler; denizler mi kirlenmiş, deniz canlılarının soyu mu tükeniyor, denizlerde oksijen azalmış canlılar kıyıya mı vuruyor, Marmara müsilaj kusuyor, Koli Basili tüm denizleri sarmış mı…

Ben bir süredir Ege’de oldukça turistik bir sahil beldesinde yaşıyorum. Hayatımda bu seneki kadar yüksek derecede bir deniz sıcaklığı görmemiştim. İnanın yazın duş alırken bile daha soğuk su tercih edersiniz. Deniz, yaz başından beri sizi ferahlatmayacak derecede sıcak. Dün aldığım bir habere göre Akdeniz suyunun sıcaklığı 34 dereceye ulaşmış. Geçen yıl 28 derece ile rekor kıran Akdeniz suyu bu yıl başka bir rekora imza atmış.

Sıcaklık artışları sonucunda suda, karada ve havada oluşan olumsuz koşullar ekolojik dengeyi ve canlı çeşitliliğini etkiliyor. Bu artışlar canlı türlerinin kendi doğal ortamlarında barınamayacaklarına ve dolayısıyla göçlerin daha fazla yaşanacağına sebebiyet veriyor. Çünkü deniz canlılarının oksijeni tükeniyor, besinleri azalıyor, elverişli ortamları bozuluyor ve kendilerini kurtarabilenler göçe zorunlu hale geliyor.

Peki deniz suyu sıcaklıklarını sadece iklim mi belirliyor?

Hayır. Burada sadece güneş ışınlarının etkisi yok. İnsan eliyle gerçekleşen deniz kirliliği burada en önemli faktördür. Bu kirliliklere sebep olan kaynaklar ise; deniz, göl ve nehir taşımacılıkları, sanayi ve ziraat, atık su/kanalizasyon gibi belediye hizmetleri diyebiliriz. Daha iki gün önce Marmaris tarafında tatil yapan bir aile dostumuz bana bir video gönderdi; hem sahildeki çöplerle ilgili hem de kıyıya konuşlanmış bir otelin denize taşan ve uzun süredir de kimsenin umursamadığı kanalizasyonuyla ilgili. Görüntüler karşısında ne diyeceğimi bilemedim. İlk kez karşılaştığım bir durum değil Türkiye’de fakat yine de insan öylece kalıyor işte. Kanalizasyonun denize akan görüntüsü, sahilde ve ormanlarda akıl donduran poşet poşet çöplerin etrafta savrulması, kumsallarda kırık bira şişeleri ve içleri kirli çocuk bezleri, zaten sayıca az çöp konteynırlarının günlerce bu sıcakta dolup taşmış halde bekletilmesi vb. Tatil için Marmaris’i tercih eden İngiliz arkadaşlarımız hem kirlilik, hijyen ve nezaket hem de fahiş fiyatlar açısından tekrar gelmek istemediklerini net bir şekilde ifade ettiler. Hak vermemek elde mi? Anlayamadığım şey, neden sezonun en aksiyonlu zamanlarında turistik bölgelerde denetim yapılmaz ki? Denetim neden sıklaştırılmaz demiyorum neden yapılmaz diyorum. Defalarca mühürlenen bir otel sahibi mührü defalarca kırıp otelini işletebiliyor (Alanya Haber’de çıkmış). Para cezası umurunda değil çünkü o daha fazlasını kazanıyor. Sorun yok. Sahiller, yollar, ormanlık alanlar…neden yeterince gözetlenmiyor neden kendi haline bırakılıyor?

İki yıl kadar önce haziran sonu gibi Saroz Körfezi’nden Gelibolu’ya kadar uzunca bir rota çizip karış karış her yeri gezmiştik. Rastladığım tüm yeşil alanlarda ve sahillerde çöp potansiyeli had safhadaydı. Aklınıza gelen gelmeyen bir sürü akıl almaz atıkla karşılaşmıştım. İki yıl sonra Ege’deyim ve durum daha da vahim. Geçen ay Bodrum’da Gümüşlük tarafında yine aynı manzaralarla karşılaştım. Trafikte seyir halindeyken camından söndürülmemiş sigara izmariti atanlar, cips türü atıştırmalık paketlerini fırlatanlar…onu bırakın ben camını açıp, içinde onlarca birikmiş izmarit ve kül dolu küllüğü yola döken gördüm! Yani bu edepsizliğin, vurdumduymazlığın net bir adresi de yok. Türkiye’nin her noktasında şahit olabileceğiniz türden tecrübeler bunlar.

Bakın, her geçen yıl iklim şartları ve insan eliyle deniz suyu sıcaklıkları artıyor. Bu da demek oluyor ki ekosistemin doğal dengesi gitgide bozulmakta. Çevre kirliliği nedeniyle deniz suyu sıcaklıkları artarak deniz suyunun oksijenini azaltıyor. Deniz canlılarının ölümüne neden oluyor. Göl, akarsu ve hatta deniz ve okyanuslarda balıkların ölümüne neden olan oksijen azlığı, bu sulara akan lağım pislikleri ve endüstriyel atıklardaki birtakım maddeler nedeniyle gerçekleşiyor. Yani ekosisteme yine insan zarar veriyor. Yani haddi olmadan kendi yaşam alanı dışındaki alanları da yine insan yok ediyor. İnsanın umursamazlığı, bilinçsizliği, vicdansızlığı neden oluyor tüm bunlara.

Denizi, sahili, ormanı, çevreyi kirleten mi gördünüz işte bu konuların muhatabı Çevre, şehircilik ve iklim değişikliği bakanlığı, sahil güvenlikler ve liman başkanlıkları. En kolayından Alo 181’i arayıp ihbar da edebiliyorsunuz. Ben ihbar ettim ama çözüme ulaşmadı diyenlerdenseniz yeniden deneyin, olmadı mı bir daha arayın ya da dilekçe yazın veya e-mail. Sıkıntının ortadan kalkması için sıkıntılı bir mücadele etmeniz gerekebilir, biraz sabırla kendinize düşen sorumluluğu yerine getirebilirsiniz. Tabi bu işler sizinle benimle bitmiyor. Bitmez. Bilinç lazım, bilgilenmek lazım, vicdan lazım. Lazım da lazım. Ben kendi adıma pes etmeyenler listesindeyim. 

 

 https://www.eurovizyon.co.uk/baliklarin-cigligini-duyan-yok-mu

 Instagram